– Ένα σχέδιο νόμου το οποίο έρχεται σε ένα σημείο προεκλογικό, ένα βήμα πριν τις εκλογές και αυτό σημαίνει πολλά και για την επεξεργασία και για την σημασία που δίνει η Κυβέρνηση σε ένα τέτοιο κρίσιμο κείμενο, αλλά έρχεται και με ελάχιστη διαβούλευση σε σχέση με αυτήν την οποία απαιτούσε μια τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία, όπως φάνηκε από τα εκατοντάδες σχόλια.

– Το αφήγημα της ΝΔ μιλά για αυστηρή αλλά δίκαιη πολιτική που υποτίθεται ότι εφαρμόζει. Αυστηρή πολιτική στον τομέα του μεταναστευτικού θα ήταν, για παράδειγμα, να δίνονται οι άδειες διαμονής στην ώρα τους, η διοίκηση να εφαρμόζει ακριβώς αυτά που προβλέπει ο νόμος. Ή θα ήταν να ελέγχονται αυτοί οι οποίοι παραβιάζουν την εργασιακή νομοθεσία σε σχέση με την απασχόλησή τους. Ή η πλήρης συμμόρφωση στις ευρωπαϊκές και διεθνείς οδηγίες. Και δίκαιη, θα ήταν σίγουρα να μην υπάρχουν καταχρηστικές ασκήσεις δικαιωμάτων, αλλά να μην αποκλείονται άνθρωποι που είναι δεκαετίες στη χώρα και έχουν αναπτύξει δεσμούς, από άδειες διαμονής όπως αυτές των εξαιρετικών λόγων.

– Δεν έχει βάση όμως ούτε το αφήγημα περί ανοιχτών συνόρων ή για ξέφραγο αμπέλι, που σαν επωδό επαναλαμβάνετε. Έρχεται να προσκρούσει σε αυτό που λέμε εμείς: Το ότι η φύλαξη των συνόρων είναι δικαίωμα και υποχρέωση της χώρας, προφανώς και γινόταν πάντα, όμως, φτάνει απαρέγκλιτα μέχρι την αυστηρή τήρηση του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας. Έτσι προστατεύει την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, αλλά αποτελεί και όπλο στην φαρέτρα της χώρας απέναντι σε αυτούς που εργαλειοποιούν ή απειλούν.

– Η πρόσφατη Έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ περί απάνθρωπων πρακτικών στα σύνορα ή στα Κέντρα Κράτησης όπου έχουν πολλαπλασιαστεί οι διοικητικά κρατούμενοι, όπως και στην Κόρινθο, η αντίστοιχη της Διεθνούς Αμνηστίας, αλλά και οι συστάσεις της κ. Γιόχανσον, της κ. Μιγιάτοβιτς από το Συμβούλιο της Ευρώπης, δείχνουν ότι υπάρχουν ζητήματα και ότι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούμε τις υποχρεώσεις της χώρας και το Διεθνές Δίκαιο.

– Δεν επιτελεί, σε καμία περίπτωση ο νέος Κώδικας το ρόλο που θα έπρεπε. Ενώ είναι ένα πολύ σημαντικό κείμενο που αφορά περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους στην Ελλάδα, αλλά και την ίδια την ελληνική κοινωνία, η οποία αλληλεπιδρά καθημερινά στην εργασία, στα σχολεία, στους συλλόγους, στις εκδηλώσεις και συναντιέται με αυτούς τους ανθρώπους, και ξαφνικά κάποιοι από αυτούς γίνονται αόρατοι.

– Είναι μία αναθεώρηση, στην ουσία, του ν. 4251/2014 με μια διαφορετική τακτοποίηση άρθρων, κάποιες λίγες αλλαγές σε θετική κατεύθυνση, αρκετές σε χειρότερη κατεύθυνση και κάποιες ενσωματώσεις οδηγιών αρκετά πίσω από τις πιο σύγχρονες πρακτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες.

– Έχει αρκετά προβλήματα το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, πέρα από τα κάποια θετικά, για την ψηφιοποίηση, για τα ασυνόδευτα ανήλικα που γίνονται κάποιες ρυθμίσεις, αλλά δεν λύνονται όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στις δομές αυτήν τη στιγμή.

– Υπάρχουν πολύ μεγάλες αποστάσεις μεταξύ του εργατικού και επιστημονικού δυναμικού, δύο ταχύτητες στην ουσία, καθ’ ότι οι πρώτοι μπορούν εύκολα να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης.

– Υπάρχουν ελλείμματα στην κοινωνική ένταξη. Δεν αρκεί μια απλή παραπομπή στην Εθνική Στρατηγική. Πρέπει να δούμε τον ενεργό ρόλο των δήμων. Πρέπει να μας πείτε, κυρία Υφυπουργέ πώς προχωράει η στρατηγική αυτή, αν κάποιες δράσεις έχουν υλοποιηθεί και σε ποιο βαθμό.

– Αποκλείονται πλέον χιλιάδες άνθρωποι από την άδεια για εξαιρετικούς λόγους, δεν είναι δυνατόν να μην προσμετράται ο χρόνος που έχει διανύσει κάποιος ως αιτών άσυλο και μάλιστα χωρίς δική του ευθύνη. Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να έχουν δέκα χρόνια εργασία και εκπίπτουν, να μην μπορούν να κάνουν δεύτερη φορά αίτημα για άδεια εξαιρετικών λόγων και να υπάρχει το «άπαξ».

– Στην άδεια για ανθρωπιστικούς λόγους ζητάμε, πέρα από τις διαδικασίες για τα θύματα ενδοοικογενειακής ρατσιστικής βίας, να υπάρχει η δυνατότητα στους δικαστές των επιτροπών της Αρχής Προσφυγών να μπορούν να παραπέμπουν τις υποθέσεις που απορρίπτονται όταν πληρούν τους συγκεκριμένους λόγους που απαιτούνται, στο Υπουργείο και στις υπηρεσίες του για να μην έχουμε άλλα περιστατικά όπως εκείνο του Σαιντού Καμαρά.

– Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί έκαναν παρατηρήσεις για τους εποχικούς εργάτες, για τους οποίους πραγματικά υπάρχουν τεράστια προβλήματα και στην Κορινθία, προτείνοντας αλλαγές που θα ήταν ωφέλιμες και για τους παραγωγούς, αλλά και για τους ίδιους τους εργάτες γης. Το Υπουργικό Συμβούλιο θα είναι μία ακόμη καθυστέρηση και μία ακόμα γραφειοκρατία που θα επιδεινώνεται από την έλλειψη προσωπικού στις υπηρεσίες, και βέβαια το γεγονός ότι η διακρατική συμφωνία με το Μπαγκλαντές και δεν λειτουργεί

– Στην οικογενειακή επανένωση πρέπει να μην αποκλείονται οι δικαιούχοι επικουρικής προστασίας, διότι η επικουρική προστασία είναι ένα σχήμα το οποίο είναι αντίστοιχο με αυτό της διεθνούς προστασίας, δηλαδή με αυτό του ασύλου.

– Όσον αφορά την άδεια για παιδιά δεύτερης γενιάς και ασυνόδευτα, εκεί αποκαταστήσατε μια αδικία η οποία υπήρχε εξαρχής, μετά τις αντιδράσεις. Όμως αυτό που μένει είναι το παράβολο, το οποίο σας το τονίζουμε και πάλι. Καταργήθηκε για τα ασυνόδευτα, αλλά υπάρχει ως 300 ευρώ για τη δεύτερη γενιά, το οποίο νομίζω ότι είναι άδικο και θα πρέπει και αυτό να πάει στην κατηγορία των ασυνόδευτων, δηλαδή να μηδενιστεί. Αλλά και τα 900 ευρώ που είναι για τις υπόλοιπες άδειες μακράς διάρκειας, θα πρέπει να έρθει στο επίπεδο των παραβόλων για την κτήση ελληνικής ιθαγένειας.

– Όσον αφορά τη στελέχωση των υπηρεσιών και τη διασύνδεση, ακούσατε από τους εργαζόμενους ότι υπάρχουν τεράστια ζητήματα τόσο στην έλλειψη προσωπικού και τη στελέχωση που πρέπει να έχουν για να διεκπεραιώσουν χιλιάδες χωρίς την υλικοτεχνική υποδομή και τη στήριξη που πρέπει να έχουν.

– Πρέπει να αποκατασταθεί το θέμα με τις βεβαιώσεις κατάθεσης είναι αδιανόητο, άνθρωποι μετά είκοσι και τριάντα χρόνια στη χώρα να κινδυνεύει να συλληφθεί ή να χάσει το ασφαλιστικό δικαίωμα.

– Όπως και κάποιοι από τη δεκαετή άδεια πέφτει στα τρία χρόνια, διότι λόγω της πανδημίας και χωρίς υπαιτιότητά τους χάσανε τα εισοδηματικά κριτήρια που προβλέπονταν.

– Ως επόμενη κυβέρνηση θα προχωρήσουμε σε στοχευμένες κινήσεις και ρυθμίσεις που θα βάζουν κανόνες για όλους, για τις άδειες διαμονής, τη στελέχωση των υπηρεσιών, την ιθαγένεια, την ένταξη, γιατί έτσι πρέπει να είναι και βέβαια παρεμβάσεις οι οποίες θα μας φέρουν στις πιο σύγχρονες πρακτικές που είναι προς όφελος όλων. Σε κοινωνίες συμπερίληψης, συνοχής, σε έναν κόσμο που χωράει πολλούς κόσμους και που ο ελληνικός λαός έχει αποδείξει ότι αυτό το εφαρμόζει, αλληλεπιδρά, στηρίζει και λειτουργεί με ανθρωπιά, με αλληλεγγύη, αλλά και με κανόνες για όλους.