Συνέντευξη στον Χρήστο Κυμπιζή από την Κυριακάτικη Kontranews

• Πώς σχολιάζετε τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της UEFA & τους προέδρους των ΠΑΕ; Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για την τραγωδία στη Νέα Φιλαδέλφεια; Από το υπουργείο λένε πως δεν είχαν ενημερωθεί…

Είμαι ένας άνθρωπος που έχει υπηρετήσει τον χώρο του αθλητισμού για χρόνια. Είναι δεδομένο ότι είναι πολλοί οι συντελεστές που παίζουν ρόλο στο να μειωθεί το φαινόμενο της οπαδικής βίας, το οποίο έχει και κοινωνικές ρίζες. Απαιτείται πρόληψη και όχι μόνο καταστολή και η κυβέρνηση σε αυτό πήρε κάτω από τη βάση, όπως δυστυχώς και η αστυνομία που έχει τους μηχανισμούς και την εμπειρία να το αποτρέψει, αλλά απ’ ότι είδαμε και συνομολογούν όλοι, αυτό δεν έγινε ποτέ.

Είναι γεγονός, επίσης, πως θα πρέπει να δούμε το θέμα σοβαρά και να μην κάνουμε επικοινωνία και εντυπώσεις με συναντήσεις κορυφής «κατόπιν εορτής», αλλά με τον κ. Μητσοτάκη εξαφανισμένο για δέκα μέρες και τον κ. Οικονόμου να μην σκέφτηκε καν να παραιτηθεί, όπως είπε στην ΕΡΤ. Όλοι θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Και η πολιτική ηγεσία που κυβερνά αυτή τη χώρα για πάνω από τέσσερα χρόνια και η φυσική ηγεσία και οι αρμόδιοι της ΕΛ.ΑΣ. Ευθύνες έχει και η UEFA που βγάζει ανακοινώσεις-ευχολόγια για το έγκλημα στη Ν. Φιλαδέλφεια και δεν εφαρμόζει τους κανονισμούς της και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου της Ευρώπης που προβλέπουν σκληρές κυρώσεις για τις ομάδες σε αυτές τις περιπτώσεις.  

Υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο και επί της κυβέρνησης μας κάναμε πολλές παρεμβάσεις σε συνεννόηση με την UEFA, π.χ. τη δημιουργία της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Βίας στους Αθλητικούς Χώρους που είχε ειδοποιήσει από τις 7 Αυγούστου για όσα θα ακολουθούσαν, γεγονός που, μεταξύ άλλων, φέρνουμε στη Βουλή με σχετική Ερώτηση.

• Στα εσωκομματικά τώρα… Έχετε αποφασίσει ποιον υποψήφιο πρόεδρο θα στηρίξετε;

Σίγουρα το πρόσωπο του/ης αρχηγού παίζει σημαντικό ρόλο, όπως και τα πρόσωπα γενικά στην πολιτική. Όμως, στο δικό μας κόμμα – έτσι γαλουχήθηκα κι εγώ όλα αυτά τα χρόνια σε αυτό – εκτός από τα πρόσωπα που μπορεί να είναι χαρισματικά – όπως αναμφίβολα είναι ο Αλέξης Τσίπρας – επιδραστικά ή εμπνευσμένα, πολύ μεγάλη αξία έχουν και οι πολιτικές που εκφράζουν για τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές, τη συλλογική λειτουργία και οργάνωση του κόμματος, την αλληλεπίδραση με τις κοινωνικές δομές, τους φορείς, τα κινήματα, κλπ.

Σε αυτή τη βάση, θεωρώ ότι οι μέχρι τώρα υποψηφιότητες – πέρα από το καλό κλίμα που διαμορφώθηκε και στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή – προσπαθούν να μιλήσουν πολιτικά, να δίνουν το στίγμα που πρέπει, κατά τη γνώμη τους, να εκπέμπει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, να αναλύουν και να ιεραρχούν τις πολιτικές προτεραιότητες, να εστιάζουν στην καλύτερη γείωση του κόμματος στην κοινωνία.

Σε ό,τι με αφορά θα συμβάλω, όπως οφείλω κι όπως κάνω πάντα, στις κρίσιμες αυτές διαδικασίες για το κόμμα μας, ώστε να μην κάνουμε τη χάρη σε κάποιους κύκλους πολιτικούς και όχι μόνο που θέλουν την απαξίωση ή και την διάλυσή του.

Θα στηρίξω τον υποψήφιο/α που θα θέσει ως βασικό και πρωταρχικό στόχο την οργανωτική ανασυγκρότηση και την καλύτερη λειτουργία του κόμματος, ώστε να αποτελεί πραγματικά τη φωνή της κοινωνικής πλειοψηφίας που πλήττεται καθημερινά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και όσων είναι αόρατοι από μια πολιτική που θεωρεί τις ανισότητες νομοτέλεια.

Εκείνον/η που θα εξασφαλίσει ότι το κόμμα θα λειτουργεί με βάση συγκεκριμένες δομές που θα παράγουν έργο, πολιτική και δράσεις, θα έχει γρήγορα αντανακλαστικά και θα κάνει συγκρούσεις με κατεστημένα συμφέροντα, λογικές και στερεότυπα. Από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, μέχρι τα Τμήματα, τις Νομαρχιακές, τις ΟΜ.

Εκείνον/η που θα προωθήσει την ανάληψη θέσεων ευθύνης από συντρόφους/ισσες από όλες τις τάσεις, που αξίζουν και μπορούν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους με επάρκεια. Και υπάρχει τέτοιο αξιόλογο δυναμικό στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Που θα επιδιώκει την αμφίπλευρη διεύρυνση του κόμματος προς την Αριστερά και τις δυνάμεις της, αλλά και προς το κέντρο, με γνώμονα τις αρχές και αξίες που ο χώρος μας υπηρετεί εδώ και χρόνια, αλλά και ξεκάθαρο πολιτικό πρόσημο.

Η κοινωνία είναι εδώ να μας ακούσει και ξέρει την προκλητική εύνοια της ΝΔ από ΜΜΕ και ολιγάρχες, έχει ανάγκη όμως να μας νιώσει κοντά της σε όλα τα μέτωπα με σύγχρονο και καθαρό λόγο για τις ανάγκες της, έχοντας εμείς κατά νου ότι η διαχωριστική γραμμή αριστεράς-δεξιάς είναι πάντα επίκαιρη, όπως φάνηκε πρόσφατα και στην Ισπανία.

• Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε αυτό το διάστημα να ασκεί πιο στιβαρή αντιπολίτευση;

Καταρχάς, να τονίσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν υπάρχει περίπτωση να ακολουθήσει το μοντέλο αντιπολίτευσης της ΝΔ. Μια άθλια αντιπολίτευση με δολοφονία χαρακτήρων, τυμβωρυχία, ακροδεξιό δηλητήριο, μικροψυχία και μικροκομματική λογική, κόντρα πολλές φορές στο κοινωνικό και ενίοτε το εθνικό συμφέρον. Σε εθνικές τραγωδίες, φυσικές καταστροφές, προσφυγικό-μεταναστευτικό, Συμφωνία των Πρεσπών ακόμα και στις μάχες με την τρόικα για την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια.

Από την άλλη, η αντιπολίτευση μας τα προηγούμενα χρόνια χρειαζόταν καλύτερα αντανακλαστικά, μεγαλύτερη στόχευση και επιμονή, πιο σαφείς θέσεις και προτάσεις σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα, μεγαλύτερη προβολή του προγράμματος μας με αυτοπεποίθηση, ώστε να αναδεικνύονται οι δυο διαφορετικοί κόσμοι που εκπροσωπούμε, περισσότερη συνοχή στην ΚΟ και το κόμμα, αξιοποίηση προσώπων με εξειδίκευση, εμπειρία και γνώση στον δημόσιο λόγο και σε συγκεκριμένους τομείς.

Ο κόσμος αυτό το είδε και μας το έλεγε προεκλογικά. Παρά το γεγονός ότι κάναμε εκατοντάδες παρεμβάσεις στη Βουλή, σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, είχαμε επεξεργασμένες θέσεις και στηρίξαμε τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονταν, εντούτοις δεν τα επικοινωνήσαμε όσο θα έπρεπε και σε ορισμένες περιπτώσεις όχι με τον δυναμικό και ριζοσπαστικό τρόπο που θα έδειχνε στην κοινωνία έναν άλλο δρόμο.

Επίσης, δεν προβάλαμε όσο πρέπει το κυβερνητικό μας έργο που σε πολλούς τομείς ήταν πολύ σημαντικό μέσα μάλιστα στους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Χρειάζεται λοιπόν να ασκήσουμε μέσα κι έξω από τη Βουλή σκληρή και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση σε όλη την ατζέντα της ΝΔ χωρίς εκπτώσεις, γεγονός που είναι καθοριστικό και για την ίδια τη Δημοκρατία, ειδικά όταν έχεις απέναντι μια κυβέρνηση που έχει καθεστωτική λογική, θεωρεί το κράτος λάφυρο και πολιτεύεται με περισσή αλαζονεία.

• Πώς μπορεί να ξαναγίνει κόμμα εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ;

Πιστεύω ακράδαντα και ειλικρινά, ότι αν πορευτούμε σοβαρά, συγκροτημένα και αφήνοντας πίσω λάθη, προφανείς αστοχίες και αβελτηρίες, έλλειψη συντροφικότητας με παραγοντισμούς και προσωπικές στρατηγικές και βασιστούμε στην εμπειρία που έχουμε αποκτήσει, ενεργοποιήσουμε ένα αξιόλογο δυναμικό που έχουμε και κυρίως δώσουμε πάλι έμπνευση και ρόλο στα μέλη μας και τη νεολαία σε όλη την Ελλάδα, θα τα καταφέρουμε. Απαιτείται πραγματικά πολλή δουλειά από όλους, αλλά ο δρόμος είναι ανοιχτός. Ανοιχτός, όχι εύκολος. Ανοιχτός, όμως, και για την προοπτική διακυβέρνησης και πάλι, αλλά και για τη δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας, όπως την οραματιζόμαστε, με ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους.