Γ. Ψυχογιός: Η Κλειστή Δομή στο Κλειδί Σερρών, «δομή – πρότυπο» της αποτυχίας και της απανθρωπιάς της κυβερνητικής πολιτικής
Στην πρόσφατη συνέντευξη του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, στο Open TV, η Κλειστή Δομή στο Κλειδί Σερρών παρουσιάστηκε ως «δομή-πρότυπο». Ο ανεξάρτητος βουλευτής Κορινθίας, Γιώργος Ψυχογιός, υπενθυμίζει ότι η πραγματικότητα στη συγκεκριμένη δομή είναι εντελώς διαφορετική και έχει επανειλημμένα αναδειχθεί μέσα από κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, επισκέψεις στο πεδίο και καταγγελίες φορέων και εργαζομένων.
Πριν από έναν χρόνο, ο Γ. Ψυχογιός είχε επισκεφθεί τη Δομή στη Σιντική, με το ρόλο -τότε- του Τομεάρχη Μετανάστευσης και Ασύλου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αναδεικνύοντας τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που επικρατούν. Πρόκειται για μια δομή δίπλα στον ποταμό Στρυμόνα, σε μια μικρή κοιλάδα μέσα στα βουνά, σε περιοχή που ακόμη και οι ντόπιοι γνωρίζουν ως ακατάλληλη και επικίνδυνη.
Στη δομή κρατούνται εκατοντάδες άνθρωποι για πάνω από έναν χρόνο, χωρίς να μπορούν να «πάνε ούτε μπρος ούτε πίσω». Σε συνθήκες διοικητικής κράτησης που, ως προς τη διάρκεια και τα χαρακτηριστικά της, αντιβαίνει σε βασικές εγγυήσεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου. Η χώρα έχει ήδη βρεθεί αντιμέτωπη με διαρκείς συστάσεις από το Συμβούλιο της Ευρώπης και δεκάδες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για αντίστοιχα ζητήματα.
Οι συνθήκες στη δομή είναι ανεπαρκέστατες για την κάλυψη βασικών αναγκών, ενώ ο υπερπληθυσμός και ο παρατεταμένος εγκλωβισμός έχουν οδηγήσει επανειλημμένα σε αντιδράσεις των κρατουμένων, καθώς και ανακοινώσεις των αστυνομικών που υπηρετούν εκεί.
Ο Γιώργος Ψυχογιός τονίζει ότι δομές, όπως αυτή στο Κλειδί Σερρών, δεν αποτελούν τιμή για τη χώρα, ούτε μπορούν να παρουσιάζονται ως επιτυχημένο μοντέλο διαχείρισης. Αντιθέτως, αποτελούν σύμβολο μιας αδιέξοδης, επικοινωνιακής και βαθιά απάνθρωπης πολιτικής, στο πλαίσιο του ρόλου δεσμοφύλακα της Ευρώπης, που πρόθυμα δέχθηκε η κυβέρνηση στο νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ.
«Όταν για μια Πολιτεία γίνονται αόρατοι οι πιο ευάλωτοι, σύντομα γίνονται αόρατα και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας», καταλήγει ο Γ. Ψυχογιός, επισημαίνοντας ότι η διαχείριση του προσφυγικού και μεταναστευτικού είναι μια σύνθετη υπόθεση που απαιτεί συνέργειες των κρατικών υπηρεσιών, ενώ πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό του κράτους δικαίου, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας.
Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του κου Ψυχογιού στα κοινωνικά δίκτυα (Facebook):
«“Δομή – πρότυπο” κατά τον κ. Πλεύρη (Συνέντευξη Open TV, 24.08) η Κλειστή Δομή στο Κλειδί Σερρών.
Πριν ένα χρόνο είχαμε επισκεφθεί την Δομή μεταναστών στην Σιντική (Κλειδί) Σερρών, ως τότε Τομεάρχης Μετανάστευσης & Ασύλου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Μια δομή, δίπλα στον ποταμό Στρυμόνα, σε μια μικρή κοιλάδα μέσα στα βουνά. Ακατάλληλη κι επικίνδυνη περιοχή για διαμένοντες, εργαζόμενους, ακόμα και για τους ντόπιους που την ξέρουν.
Εκεί κρατούνται εκατοντάδες άνθρωποι για πάνω από ένα χρόνο, χωρίς να μπορούν να πάνε “ούτε μπρος ούτε πίσω”. Ούτε να επιστραφούν πίσω, ούτε να ενταχθούν στις τοπικές κοινωνίες.
Μια διοικητική κράτηση, που η διάρκειά της παραβιάζει το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο έχοντας οδηγήσει τη χώρα σε διαρκείς συστάσεις από το Συμβούλιο της Ευρώπης και δεκάδες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Με συνθήκες ανεπαρκέστατες για την κάλυψη βασικών αναγκών και υπερπληθυσμό, που έχουν ως αποτέλεσμα συνεχείς εξεγέρσεις των κρατουμένων κι αντιδράσεις των ίδιων των αστυνομικών που υπηρετούν εκεί.
Μια “δομή-πρότυπο”, μια δομή-πιλότος της αδιέξοδης, επικοινωνιακού τύπου, αλλά και απάνθρωπης πολιτικής της κυβέρνησης, που δέχτηκε πρόθυμα στο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ, τον ρόλο του δεσμοφύλακα της Ευρώπης.
Δομές σαν αυτή στο Κλειδί Σερρών δεν περιποιούν τιμή στη χώρα και τους πολίτες της, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν επιδείξει αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν.
Και αυτό είναι το τελευταίο που πάντα τονίζουμε. Ότι, όταν για μια Πολιτεία γίνονται αόρατοι οι πιο ευάλωτοι, σύντομα γίνονται αόρατα και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας της χώρας.»
